MENU

Portret, w duchu, krakowski

7 SIERPNIA | 18.00 | Miejska Galeria Sztuki Współczesnej „ms44” | wstęp wolny

Portrety Zofii Rydet

Marek Grechuta dostrzegał piękno w przemijaniu, w wyjątkowości każdego mijającego dnia, widząc w nim obraz całego wszechświata. I ślad życia, każdego poszczególnego człowieka. Część jego twórczości poświęconej ludzkiemu losowi to swoisty „portret krakowski” czyli portret, opierający się na wyjątkowość opisywanego, i refleksji nad urodą świata. Świat w twórczości Grechuty, często traktowany jest metaforycznie niemal surrealnie, opisywany językiem bliskim poezji lub z nią tożsamym. Podobnie opisywała rzeczywistość mistrzyni fotografii, Zofia Rydet.

A na wystawie towarzyszącej festiwalowi będziemy mogli zobaczyć jej prace, z cyklu: „Nieskończoność dalekich dróg”, „Świat uczuć i wyobraźni”, które są jak baśniowe teodycee, będące przeczuciem naiwnej epifanii współczesnego świata. I jeżeli te cykle możemy uznać za wyraz estetycznego i formalnego buntu, to kobiece portrety zawarte w cyklu „Czas przemijania“ są jak modlitwa, która nie szuka odpowiedzi na cierpienie zawarte w przemijaniu, ale uważnie go doświadcza.

 

Sztuka Zofii Rydet jest komplementarna jako wyraz twórczej postawy. I poprzez to otwiera w nas przestrzeń na dialog z pięknem i ontologią ukrytą w codzienności, w jej najprostszych przejawach.
Na podobieństwo twórczości Marka Grechuty.

 

ZOFIA RYDET urodziła się 5 maja 1911 roku w Stanisławowie na Kresach Wschodnich. Wykonywała zdjęcia reporterskie, przedstawiające dzieci, do swojego pierwszego ważnego cyklu fotograficznego pt. Mały człowiek, pokazywanego na szeregu wystaw indywidualnych, a w 1964 roku wydanego w formie albumu. Również jej kolejne przedsięwzięcia fotograficzne poświęcone były człowiekowi: „Czas przemijania” – związany ze starością i powstający od końca lat 60. cykl surrealistycznych fotomontaży i kolaży „Świat uczuć i wyobraźni” (wydany w formie książki w 1979 r.) prezentowany też w formie pokazów slajdów (diaporamy) z podkładem muzycznym. Konsekwencją fascynacji człowiekiem i celem licznych podróży po Polsce był powstający od 1978 roku monumentalny „Zapis Socjologiczny”. Pod koniec lat 70. Zofia Rydet zaprezentowała jeszcze konceptualny cykl „Nieskończoność dalekich dróg”. Ostatnią ważną serią była realizowana na przełomie lat 80. i 90. „Suita śląska” zawierająca autocytaty z wcześniejszych fotografii. To kolaże i fotomontaże, które artystka skomponowała na kształt ludowych przedstawień sakralnych, dopełniając fotografie polnymi kwiatami, fragmentami tkanin i wycinkami z gazet. Zofia Rydet zmarła 24 sierpnia 1997 roku w Gliwicach. Prace Zofii Rydet znajdują się w najważniejszych zbiorach polskich, w tym: w Muzeum Narodowym we Wrocławiu, w Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Śląskim w Katowicach, Muzeum Fotografii w Krakowie,  Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, a także zagranicznych: m.in. w Museum of Modern Art w Nowym Jorku, Centre Georges Pompidou w Paryżu, Museum of Modern Art w Kioto i w National Museum of Photography, Film and Television w Bradford.

Wystawa organizowana we współpracy z krakowską Fundacją Zofii Rydet.